Λίπανση ακτινιδιάς

ΑΚΤΙΝΙΔΙΑ

Ενδεικτική λίπανση κατά τα πρώτα έτη της φύτευσης

α) Κατά την εγκατάσταση του οπωρώνα.

Πριν από την εγκατάσταση είναι σκόπιμη η ενσωμάτωση με όργωμα στο έδαφος οργανικής ουσίας (κοπριά), φωσφορικών και καλιούχων λιπασμάτων. Οι ποσότητες είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων και κυρίως των φυσικών ιδιοτήτων και της χημικής σύστασης του εδάφους.

Για το λόγο αυτό πριν από κάθε εγκατάσταση ακτινιδεώνα πρέπει να προηγείται εδαφολογική ανάλυση.

Ενδεικτικές τιμές είναι 30-35 κιλά P2O5/στρέμμα και 25-30 κιλά Κ2Ο/στρέμμα. Αναφορικά με την προσθήκη οργανικής ουσίας, συστήνεται η χορήγηση 2-3 τόνων ‘χωνεμένης’ κοπριάς ανά στρέμμα κάθε 2-3 έτη στα τέλη του φθινοπώρου με αρχές του χειμώνα. Εναλλακτικά, μπορεί να γίνει εγκατάσταση φυτών χλωρής λίπανσης το φθινόπωρο και ενσωμάτωσή τους στο έδαφος την άνοιξη.

β) Ανάγκες σε θρεπτικά στοιχεία

Oι ποσότητες σε χιλιόγραμμα ανά στρέμμα και ανά έτος που προσλαμβάνονται από την ακτινιδιά στις διάφορες ηλικίες και με τις αντίστοιχες παραγωγές ανά στρέμμα είναι οι εξής:

Ηλικία

(έτη)

Παραγωγή

(τόνοι/στρέμμα)

Ν P K Mg Ca S
3 1.0 7.4 1 9.6 1.3 7 1.3
4 2.0 9.4 1.2 13.3 1.4 9.3 1.5
>5 2.0 12.6 1.6 16.0 2.1 11.7 2.1
>5 3.0 12.9 1.7 18.2 2.1 12.7 2.2
>5 4.0 16.5 2.2 23.1 2.7 16.2 2.8

Από τον πίνακα φαίνεται πως οι προσλαμβανόμενες ποσότητες του καλίου είναι μεγαλύτερες του αζώτου.

Ενδεικτική λίπανση σε παραγωγικά φυτά ακτινιδιάς

lipansh paragwgika dentra aktinidia

*Το είδος του αζωτούχου λιπάσματος θα επιλεγεί με βάση την ανάλυση του εδάφους.

**Σε περιπτώσεις έλλειψης καλίου, μπορεί να δοθεί μικρή ποσότητα καλίου (νιτρικό κάλιο) και μετασυλλεκτικά σε 2 δόσεις.

Το pΗ του εδάφους καθορίζει τη χρήση όξινων ή αλκαλικών λιπασμάτων.

Συμπτώματα διαφόρων τροφοπενιών σε φύλλα ακτινιδιάς

symptwmata trofopeniwn aktinidias

Άλλα στοιχεία :

Ασβέστιο. Στις περιοχές με όξινα εδάφη και όπου η σχέση ασβέστιο/μαγνήσιο είναι πολύ χαμηλή χρησιμοποιείται η ασβεστούχος νιτρική αμμωνία και μετασυλλεκτικά γίνεται εφαρμογή νιτρικού ασβεστίου. Για τη βελτίωση της σκληρότητας και της αντοχής των καρπών σε ασθένειες πραγματοποιούνται ψεκασμοί με διάφορα σκευάσματα ασβεστίου.

Μαγνήσιο. Χορηγούνται 6-8 μονάδες μαγνησίου κυρίως σε όξινα εδάφη και εκεί όπου η σχέση ασβέστιο/μαγνήσιο είναι πολύ υψηλή. Το νιτρικό μαγνήσιο χορηγείται με ψεκασμό μετά από τη συγκομιδή σε συγκέντρωση 1,5% ή μετά από την καρπόδεση με 0,5%.

Mαγγάνιο. Ενσωματώνονται στο έδαφος περίπου 50 gr θειϊκού μαγγανίου/δέντρο ή το θειϊκό μαγγάνιο εφαρμόζεται το χειμώνα με ψεκασμό σε συγκέντρωση 2% ή εφαρμόζονται χηλικές μορφές του μαγγανίου την περίοδο της έντονης βλάστησης την άνοιξη.

Ψευδάργυρος. Στο έδαφος εφαρμογή λιπασμάτων ψευδαργύρου, μπορεί να γίνει μόνο σε όξινα εδάφη. Η αντιμετώπιση της ανεπάρκειας ψευδαργύρου γίνεται κυρίως με ψεκασμούς κατά τη χειμερινή περίοδο ή την άνοιξη. Ο θειικός ψευδάργυρος εφαρμόζεται το χειμώνα πριν από τη διόγκωση των οφθαλμών σε συγκέντρωση 2,5%. Για αποφυγή φυτοτοξικότητας ο ψεκασμός πρέπει να απέχει 15 ημέρες τουλάχιστον μετά από κλάδευμα και 1 μήνα πριν ή μετά από ψεκασμό με χειμερινούς πολτούς.

Σίδηρος. Η ανεπάρκεια του σιδήρου είναι η πιο ορατή τροφοπενία που παρατηρείται σε εδάφη με μεγάλη περιεκτικότητα ασβεστίου και ως εκ τούτου με υψηλό pH. Η αντιμετώπιση της χλώρωσης γίνεται στη πράξη με τη χρήση οργανικών (χηλικών) ενώσεων σιδήρου.

Το χηλικό ασβέστιο, ο χηλικός ψευδάργυρος, το χηλικό μαγγάνιο και ο χηλικός σίδηρος εφαρμόζονται διαφυλλικά την άνοιξη σύμφωνα με τις οδηγίες του παρασκευαστή.

Τα διαφυλλικά σκευάσματα βορίου εφαρμόζονται σε 1 έως 2 ψεκασμούς πριν ή μετά από την άνθηση, σύμφωνα με τις οδηγίες του παρασκευαστή.

Πηγή: Ινστιτούτο Γενετικής Βελτίωσης & Φυτογενετικών Πόρων – Τμήμα Φυλλοβόλων οπωροφόρων δένδρων Νάουσας